Toen ik voor het eerst van Das weisse Band hoorde, moest ik direct aan Heimat denken: een film die speelt in een Duits dorpje rond de Eerste Wereldoorlog en die ook nog eens in zwart-wit opgenomen is. Met deze kennis en Heimatgelijke verwachtingen toog ik naar de bioscoop en ontdekte dat alle parallellen reeds genoemd zijn: voor het overige verschillen de films van elkaar als dag en nacht.
Das weisse Band is een regelrechte, maar intelligente detective, een thriller zo je wilt. Want de spanning zit er vanaf de eerste seconde in, wanneer de dorpsdokter op zijn paard ten val komt, omdat onverlaten een kabel tussen twee bomen gespannen hebben. Een voor een ontrollen zich geheimen en vreselijke gebeurtenisen in het dorp. Een solide, keurig en gereformeerd dorp wordt in hoog tempo onttakeld, totdat het in deplorabele toestand aan het begin van de Eerste Wereldoorlog wordt afgeleverd.
En dat alles zonder flashbacks, verteltrucs, special effects of wat dan ook. Het verhaal is uitermate boeiend en houd je ruim twee uur lang gekluisterd op het puntje van je stoel.
» Das weisse Band
» Recensie in Het Parool (tip)
» Recensie in NRC Handelsblad
Trailer:
