<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>Primaire Berichten</title>
<link>http://www.greut.nl</link>
<description>Frappante berichten voor de gare geest</description>
<language>nl</language>
<pubDate>Sat, 29 Oct 2011 14:11:39 GMT</pubDate>
<lastBuildDate>Sat, 29 Oct 2011 14:11:39 GMT</lastBuildDate>
<docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs><image>
<url>http://www.greut.nl/images/pb_xml.jpg</url>
<title>Primaire Berichten</title>
<link>http://www.greut.nl</link>
</image>
<item>
<title><![CDATA[Acer, wat flik je me nou?]]></title>
<description><![CDATA[Hoewel Milo al <a href="/asp/pb.asp?pb_id=1717#reactie_16991">gemeld had</a> dat het tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld is dat electronicafabrikanten hun laptops volstouwen maar allerlei volkomen overbodige software, wil ik toch nog even mijn gal spuwen over deze klantonvriendelijke benadering van bedrijven die net 400 euro geïncasseerd hebben.

Ik had dus een <a href="/
asp/pb.asp?pb_id=1717">nieuwe laptop</a> gekocht, een Acer. Een goedkoop, maar prima dingetje met Windows 7 erop. Dacht ik. Maar de manier waarop Acer mij allerlei baggersoftware door de strot wil duwen heeft mij doen besluiten dat dit mijn eerste en laatste Acer ooit was.

1. Internet Explorer (IE)
IE is allang niet meer de enige webbrowser aan het firmament. De Europese Commissie heeft het monopolie van Microsoft effectief bestreden door te eisen dat de gebruiker op elke nieuwe computer de keuze krijgt welke browser hij wil installeren. Acer heeft hier schijt aan en stelt Internet Explorer als standaardbrowser in. Als webdeveloper heb ik een schurfthekel aan bedrijven die hun klanten verouderde browsers opdringen.

2. Onbereikbare helpdesk
Ik wilde Acer vragen waarom zij zich niet aan <a href="http://windows.microsoft.com/nl-nl/windows/what-is-the-browser-choice-update">het besluit van de Europese Commissie</a> willen houden en probeerde contact op te nemen met de <a href="https://customercare.acer-euro.com/CustomerCare/ProblemFacing.aspx" rel="nofollow">customer service</a> via een webformulier. Dit webformulier is ontworpen om mensen rechtstreeks de gordijnen in te jagen.

Acer meldt: "Registreer de eenvoudige case met het serienummer van het Acer-product." en "Gebruik SNID als het product na juni 2008 is geproduceerd." Als ik de SNID invul, mag ik het formulier echter niet submitten, want ik moet ook een serienummer invullen. Als ik vervolgens het serienummer invul worden de velden SNID en aankoopdatum (why???) leeggemaakt. Het serienummer is een onmogelijke code van 21 karakters dat ik van de aankoopdoos moet overtikken. Ik krijg evenwel de melding dat het ingevoerde nummer niet klopt en kan niet verder. Nu wil ik iemand wurgen.

Bonusirritatie: In plaats van het formulier op gebruiksvriendelijkheid te testen heeft de bouwer zijn tijd besteed aan het disablen van de rechtermuisknop. Hierdoor verschijnt overigens wel een passende mededeling in beeld: "Customer Care - Helaas, die functie is uitgeschakeld."

<a href="http://www.flickr.com/photos/tomgreuter/6291564932/"><img src="/images/pb/2011/acer.png" class="imgb1" alt="Acer's useless dialog" title="" /></a>

3. Nee-hee! Ik wil jouw trial software niet
Sinds de consumentenbond eerder dit jaar McAfee heeft <a href="http://www.consumentenbond.nl/actueel/nieuws/nieuwsoverzicht-2011/gratis-beveiligen-beter-dan-McAfee/">afgeserveerd</a> als betrouwbare virusscanner, mijdt iedereen dit product als de pest. Iedereen, behalve de cyclopen van Acer. Als je Windows de eerste keer opstart krijg je de vraag of je de 90-dagen-trial van McAfee wilt installeren. Nee, die wil ik niet, vink ik aan. Wie schets mijn verbazing als ik 30 minuten later eindelijk klaar ben met mijn "eerste opstart"? McAfee is gewoon geïnstalleerd. Aaaargh!

4. Vuige rotzooi
De truc met McAfee is natuurlijk het ergst, omdat virusscanners hide and seek spelen in de windows registry, maar Acer installeert meer baggerzooi op mijn hagelnieuwe laptop, zonder dat ik daar om gevraagd heb. Een "Acer game-center" waar de honden geen brood van lusten zo knullig ziet het er uit. Allerlei trialsoftware van commerciële aanbieders, met hun shortcuts prominent op het bureaublad. Het kost een flinke poos om al die rottende meuk uit de schimmelende keuken van Acer te verwijderen.

5. Klein grut
Ook mega-irritant: een programma om het beeldscherm te calibreren (wat je hooguit 1x in de vijf jaar doet) start standaard met Windows op en nestelt zich in het rechtermuis-contextmenu, als bovenste item nog wel. ??? Zie het maar eens te verwijderen.

Als ik een Windows-laptop koop, verwacht ik een kale laptop met alleen Windows erop geïnstalleerd. Acer weet blijkbaar de prijs van zijn producten te drukken door de ruimte op mijn hagelnieuwe laptop door te verkopen aan dubieuze aanbieders met hun overbodige trialsoftware. Een bedenkelijk concept. Voor mij is het duidelijk: Acer? Eens, maar nooit weer!]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1718</link>
<pubDate>Sat, 29 Oct 2011 14:00:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Een nieuwe laptop]]></title>
<description><![CDATA[Mijn schoonmoeder wilde graag een laptop hebben, zodat ze in de huiskamer makkelijk het internet op kan. Ze wilde een niet al te dure laptop met een 17"-beeldscherm.

Hoofdzakelijk gebruik:
- Email
- Internet
- Kleine office-taken

Gezamenlijk zijn we uitgekomen op de Acer 7551-P364G50MN. Kenmerken: 
- Processor: AMD Athlon II Dual-Core P360 - 2.3GHz
- RAM: 4GB DDR3 SODIMM
- Harde schijf: 500GB - 5400rpm
- Besturingssysteem: Windows 7 Home Premium - 64 bit
- Prijs:  EURO 399,- (Paradigit)

Software:
- Beveiligingssoftware: <a href="http://www.f-secure.com/nl/web/home_nl/home">F-Secure</a> (via xs4all)
- Browser: Google Chrome (vanwege de automatische update)
- Office: <a href="http://nl.openoffice.org/">Open Office</a> (waarom 130 euro aan licenties uitgeven?)

Alleen heb ik me wel geërgerd aan de manier waarop Acer omgaat met voorgeïnstalleerde software. <a href="/asp/pb.asp?pb_id=1718">Rant volgt</a>.]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1717</link>
<pubDate>Tue, 18 Oct 2011 19:56:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Giorgio Bassani - De tuin van de familie Finzi-Contini]]></title>
<description><![CDATA[<img src="/images/pb/2011/finzi.jpg" class="imgb1" alt="De kaft van het boek" title="" align="right" />Eindelijk weer eens een ouderwets klassieke liefdesroman gelezen! Wat een prachtig boek is <em>De tuin van de familie Finzi-Contini</em> van de Italiaanse schrijver <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Giorgio_Bassani">Giorgio Bassani</a>!

Het verhaal speelt in het interbellum. De Joodse ik-figuur, letterenstudent in Bologna, komt in de synagoge in aanraking met leeftijdsgenote Micòl en haar broer Alberto. Deze telgen van de familie Finzi-Contini wonen in een fors landhuis met een enorm park eromheen aan de rand van het stadje <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Ferrara_%28stad%29">Ferrara</a>. Langzaam maar zeker wordt de verteller steeds meer door deze familie opgenomen.

Micòl en de ik-figuur komen steeds nader tot elkaar, maar de verteller slaagt er niet in om aan Micòl zijn ware gevoelens duidelijk te maken. Pas wanneer Micòl een half jaar naar Venetië verdwijnt, beseft hij wat hij voor haar voelt. Als Micòl dan eindelijk weer terugkomt lijkt hij de boot gemist te hebben. De liefde wordt een kwelling:

<em>"Waarom bleef ik toch dagelijks terugkomen op een plek waar ik, dat wist ik, slechts vernedering en ellende kon oogsten? Ik zou het niet kunnen zeggen. Misschien hoopte ik op een wonder, een ommekeer in de situatie, of misschien, wie weet, zócht ik wel vernedering en ellende..."</em>

Bijzonder treffend wordt beschreven hoe de ik-figuur langzaam tot het inzicht komt dat hij verliefd is op Micòl. Hij slaagt er echter niet in haar deze gevoelens duidelijk te maken. <em>De tuin van de familie Finzi-Contini</em> komt langzaam op stoom, maar wanneer de verteller eenmaal vervuld is van zijn gevoelens worden we allemaal meegezogen in zijn onstuimige liefde, het enige licht in een voor Joden langzaam steeds donkerder wordende wereld. Want niet alleen de liefde beklemt de ik-figuur. Naarmate de jaren dertig vorderen wordt sluipenderwijs duidelijk dat de Italiaanse Joden steeds meer op een zijspoor belanden en geleidelijk uitgesloten worden van het openbare leven. In de tuin van de familie Finzi-Contini lijkt de tijd echter stil te staan, totdat het noodlot toeslaat.

Al in 1970 <a href="http://www.imdb.com/title/tt0065777/">verfilmde</a> Vittorio De Sica het boek. Toevallig is sinds kort is de dvd ook met Nederlandse ondertiteling <a href="http://www.cinemien.nl/sites/homescreen.php?taal=nl&land=nl&page=synopsis&barcode=8717249477778">verkrijgbaar</a>. De verfilming laat weliswaar veel minder aan de verbeelding over dan het boek, maar biedt een mooi nostalgisch beeld.]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1695</link>
<pubDate>Sat, 8 Oct 2011 09:00:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Tom speelt met vuur]]></title>
<description><![CDATA[Dat is wel even kicken! Na het thuisverlies tegen Roebin Kazan (0-2) staat <a href="http://fctomtomsk.ru/">FC Tom</a> stevig onderaan in de Russische competitie. Er zijn nog slechts vier competitierondes te gaan, dus dat moet de trainers en geldschieters van deze Siberische provincieclub niet helemaal lekker zitten.

Maar - zoals ik <a href="/asp/pb.asp?pb_id=1655">eerder al verteld</a> had - laatste worden mag. Voorlopig. Omdat Rusland van een zomer- naar een wintercompetitie overgaat wordt er dit jaar een half jaar aan de reguliere competitie vastgeplakt. De nummers 1 t/m 8 zullen in een minicompetitie om de landstitel gaan strijden. Alle grote teams, Zenit, Spartak Moskou, CSKA, Roebin Kazan, en ook Anzji Machatsjkala, zitten hierbij. Het grut uit de provincie, de nummers 9 t/m 16 (ha Tom!) strijden om de twee degradatieplaatsen. 

Ik meen dat de teams met behoud van punten het laatste deel van de competite ingaan, dus Tom moet er wel even aan gaan trekken. Het gat met de nummer 11 is slechts 4 punten. Maar dan mag trainer Sergej Perednja onze held <a href="/asp/pb.asp?pb_id=1700">Jevgeni Starikov</a> wel weer eens opstellen! Geen idee wat er met die jongen aan de hand is, maar hij speelt niet en soms zit hij zelfs niet bij de reserves. Boe-hoe!]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1716</link>
<pubDate>Sun, 2 Oct 2011 20:15:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Plaatjes derde kwartaal]]></title>
<description><![CDATA[1. Airship - Stuck In This Ocean 
2. Wooden Shjips - West 
3. Ladytron - Gravity the Seducer
4. One Sixth Of Tommy - You're In My Head
5. Slow Club - Paradise

    <a href="/asp/pb.asp?pb_id=1679">» Plaatjes tweede kwartaal</a>]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1713</link>
<pubDate>Sat, 1 Oct 2011 13:00:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[J.D. Salinger - Negen verhalen]]></title>
<description><![CDATA[<img src="/images/pb/2011/salinger-9.jpg" class="imgb1" alt="Boekmslag Salinger - Negen verhalen" title="" align="right" />Ik ben niet echt een liefhebber van korte verhalen. Geef mij maar een roman. Hoe dikker hoe beter. Maar omdat ik <em>The catcher in the rye</em> een zo overweldigend boek vond, wilde ik <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/J.D._Salinger">J.D. Salingers</a> <em>Nine stories</em> graag een kans geven.

Als bundel is <em>Nine stories</em> voor het eerst in 1953 gepubliceerd, afzonderlijk zijn sommige verhalen al eerder verschenen. De verhalen spelen zonder uitzondering in de jaren dertig en veertig, hoofdzakelijk in Amerika, maar ook in Europa. Het opvallendst is dat kinderen (of pubers) in elk verhaal een prominente rol innemen. Salinger kan zich overtuigend inleven in de dwarse peuterpsyche.

Salingers kracht in <em>Nine stories</em> vind ik zijn verzorgde stijl, geen enkel woord staat er te veel, in combinatie met zijn sterke, soms uitermate rauwe en daardoor des te levendiger dialogen. 

Een mooi voorbeeld van zijn stijl vind ik deze korte, simpele, onovertroffen zin:
"Hij was een jaar of dertig, of jonger." (<em>Teddy</em>)

Humor is een ander aspect van Salingers vertelkunst. Dit gebruikt hij zeker niet te scheutig, eerder vilein en verborgen. Bekijk de volgende citaten eens, ze zijn al meer dan zestig jaar oud!

"Zij was een meisje dat zich voor nog geen tien rinkelende telefoons zou haasten. Ze zag eruit alsof haar telefoon aan één stuk door had gerinkeld vanaf het moment waarop ze in de pubertijd was gekomen." (<em>Een perfecte dag voor bananenvis</em>)

"Ze leest de theaterpagina's en ze kijkt televisie tot ze praktisch blind is - dus is ze intellectueel." (<em>Mooie mond en mijn ogen groen</em>)

Mijn grootste bezwaar tegen Salingers verhalen is dat het verhalen zijn. Een klein plot wordt vakkundig in de steigers gezet, en afgerond. En dat is het dan.

Grote uitzondering is <em>Voor Esmé - veel liefs en morsigheid</em>. In dit verhaal zet met Salinger met veel succes een oorlogsromance op. De vertelkracht en lyrische romantiek á la Evelyn Waugh spatten er vanaf. Dit verhaal had met gemak tot roman uitgewerkt kunnen worden. Maar dat was wellicht niet des Salingers.]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1690</link>
<pubDate>Tue, 20 Sep 2011 17:00:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Aardehuizen]]></title>
<description><![CDATA[In <a href="http://maps.google.nl/maps?q=olst&hl=nl&ll=52.310158,6.123505&spn=0.136437,0.327873&sll=52.469397,5.509644&sspn=4.350984,10.491943&vpsrc=6&t=m&z=12">Olst</a> bij Deventer wordt momenteel het eerste <a href="http://www.aardehuis.nl/">aardehuizenproject</a> van Nederland uit de grond gestampt. Aardehuizen (earthships) zijn een in <a href="http://www.greenhomebuilding.com/">Amerika</a> en <a href="http://www.lowcarbon.co.uk/earthship-brighton">Engeland</a> beproefd concept van energie-arme woningen die gebouwd zijn van onder andere gebruikte autobanden en lege flessen. Op Flickr zijn <a href="http://www.flickr.com/groups/earthships_for_homes/pool/show/">mooie foto's</a> te zien van deze soms bizarre duurzame woningen.

<a href="http://www.flickr.com/photos/dominicspics/3288482283/" title="Tire Wall by Dominic's pics, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3373/3288482283_1bf15e38fb_m.jpg" width="240" height="143" alt="Tire Wall"></a>

    <a href="http://www.aardehuis.nl/">» www.aardehuis.nl</a>

Bron: <a href="http://www.greenpeace.nl/GPmagazine/GPM03/Doorzonwoning/">GPM</a>]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1715</link>
<pubDate>Sun, 18 Sep 2011 14:00:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Willem Frederik Hermans - Herinneringen van een engelbewaarder]]></title>
<description><![CDATA[<img src="/images/pb/2011/engelbewaarder.jpg" class="imgb1" alt="Kaft van het boek" title="" align="right" />Het is al meer dan 70 jaar geleden dat de Duitsers Nederland binnenvielen. Dan kan het niet anders of de aandacht voor de oorlogsjaren is tanende. Mocht je behoefte hebben aan een spannende roman met een glorieuze rol voor het verzet, laat dan <em>Herinneringen van een engelbewaarder</em> van W.F. Hermans vooral links liggen. Maar als je geïnteresseerd bent in een sombere blik op die verwarrende dagen in mei 1940, neem dat boek dan toch ter hand.

Het meest in het oog springt Hermans' keuze om in <em>Herinneringen van een engelbewaarder</em> het vertelperspectief van een onzichtbare engel te nemen. Deze engel heeft als taak om Bert Alberegt voor narigheid te behoeden zolang het zijn tijd nog niet is. Hij fluistert Alberegt voortdurend vrome adviezen in, die lang niet allemaal in vruchtbare bodem vallen, want ook de duivel bekommert zich om Alberegt.

We volgen Bert (en zijn engel) in de bewogen dagen van 9 tot en met 15 mei 1940. Alberegt is een correcte, maar kleurloze officier van justitie. Bij de aanvang van de oorlog stapelt hij ongewild fout op fout. Zijn apathie en onvermogen zijn te groot om in een tijd waarin geen aangeharkte zekerheden meer gelden, de beste keuzes voor zichzelf te maken, of deze uit te voeren.

Omdat Alberegt meent dat hij op een lijst van de Gestapo voorkomt, wil hij naar Engeland vluchten waar ook zijn Joodse ex-geliefde zit. Maar elk initiatief dat hij neemt verzandt. Of hij nu geld probeert te lenen, een vliegtuig probeert te regelen of zelfs met de boot naar Engeland probeert te vluchten, elke poging is gedoemd te mislukken. 

Thuis zit hij in zijn hometrainer, een roeimachine, en denkt al roeiend na over de mogelijkheden om Nederland te ontvluchten. Net zomin als de roeimachine komt Alberegt echter vooruit. "Zodoende werden de bewegingen van een roeier nagebootst op de pluizige vacht van een slaapkamer."

Het geheim dat Alberegt met zich meedraagt, hangt als een molensteen om zijn nek. De duivel praat hem moed in: "Wij zijn niet wat wij zijn, maar wij zijn wat de wereld van ons weet." Zijn beschermengel constateert teleurgesteld: "Zo is de mens: in diepste vertwijfeling toch nog in staat God ideeën aan de hand te doen hoe de wereld te regeren, in plaats van op zijn eigen zaken te letten."

In het ambtenaren- en politie-apparaat rondom Alberegt zijn direct de eerste tekenen van verzet en collaboratie zichtbaar. Zijn beste vriend Erik, succesvol uitgever, lijkt aanvankelijk wel de kracht te hebben om verandering te bewerkstelligen, maar ook hij faalt. Juist diegene die de waarde van een boek zou moeten kunnen inschatten begint in zijn eigen tuin zijn boeken te verbranden, zonder scrupules. "De meeste van die schrijvers [zouden] over twintig jaar totaal vergeten zijn." "En al wordt een boek tweeduizend jaar gelezen [...] kijk naar de bijbel. Wat is de wereld ermee opgeschoten?"

Welkom in Hermans' benauwde Nederlandse universum.

    <a href="/asp/pb.asp?pb_id=140">» Onder professoren</a>]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1701</link>
<pubDate>Mon, 5 Sep 2011 20:00:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bijna 4 maanden verder]]></title>
<description><![CDATA[Vandaag had ik mijn 4-maandencontrole in Assen. Die begon natuurlijk met een röntgenfoto van de heup. De arts concludeerde aan de hand hiervan dat het bot nu volledig is aangegroeid en er goed uitzag. De pijn die ik de hele maand juli bij het lopen gevoeld heb, <em>zou</em> verklaard kunnen worden door spontane botafzetting op de heup. Inmiddels is de heup overigens helemaal intact.

De revalidatie van deze heup is op geen enkele manier te vergelijken met mijn vorige operatie. De dokter benadrukte dat iedereen in zijn eigen tempo revalideert, maar dat een termijn van zes maanden heel gebruikelijk is. Mijn fysiotherapeut denkt nog zeker een maand nodig te hebben om mij goed te laten lopen en dan ben ik alweer 5 maanden onderweg. Momenteel loop ik langere stukken (van zo'n kilometer) nog met krukken, maar op de loopband bij de fysio loop ik 8 minuten zonder krukken. Dat is natuurlijk wel een erg constante, gecontroleerde en veilige omgeving zonder afleiding, maar de komende weken moet dat uitgebouwd kunnen worden naar buiten lopen zonder krukken.

De afgelopen week heb ik mijn thuiswerkuren uitgebouwd van 2 naar 4 uur per dag. Zo bleef er genoeg tijd over voor fysiotherapie, thuisoefeningen en zwemmen. Inmiddels benader ik met zwemmen het niveau van voor de operatie en binnenkort kan ik de training bij mijn eigen club hervatten. Daarom denk ik dat ik binnen afzienbare tijd weer op kantoor ga werken en alleen nog wat uurtjes voor fysiotherapie hoef in te calculeren.]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1714</link>
<pubDate>Mon, 29 Aug 2011 20:36:00 GMT</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dzsudzsák, Roberto Carlos en Eto’o]]></title>
<description><![CDATA[Velen vragen zich af waarom alle goede voetballers de laatste tijd naar Anzji Machatsjkala verhuizen. Egbert Hartman toont aan dat het niet alleen om het geld gaat, er heerst in Dagestan een fantastische sfeer: <a href="http://www.ruslandverafennabij.com/2011/08/hoe-voetbalclub-anzji-al-die-toppers.html">Hoe voetbalclub Anzji al die toppers naar Dagestan krijgt</a>.]]></description>
<link>http://www.greut.nl/asp/pb.asp?pb_id=1712</link>
<pubDate>Tue, 23 Aug 2011 20:44:00 GMT</pubDate>
</item>
</channel>
</rss>

